Ο Αρπαγκόν είναι ένας μοναχικός άνθρωπος μεγαλύτερης ηλικίας που αγαπάει τόσο τα λεφτά του που αγνοεί τα παιδιά του, τον κόσμο και την αλήθεια. Η απληστία τον κατακλύζει και γι’ αυτό επιλέγει για την κόρη και τον γιο του έναν ηλικιωμένο πλούσιο γαμπρό και μια ηλικιωμένη πλούσια νύφη αντίστοιχα ενώ για τον ίδιο μια πολύ μικρότερή του, όμορφη κοπέλα. Τα παιδιά του, ερωτοχτυπημένα για άλλους ανθρώπους από αυτούς που τους επιβάλλει ο πατέρας τους και απελπισμένα από την τσιγκουνιά του, στήνουν μια ληστεία που θα τον τρελάνει και θα τον κάνει να ανοίξει τα μάτια του και να αλλάξει. Ή μήπως όχι;

Το έργο γράφτηκε από τον Μολιέρο το μακρινό 1668 και πρόκειται για μια κωμωδία καταστάσεων που παρουσιάζει την απληστία, την φιλαργυρία και την παράλογη σκέψη στην οποία αυτή μπορεί να οδηγήσει έναν άνθρωπο.
Οι παραπάνω έννοιες, σε συνδυασμό με αυτές του έρωτα, της αλληλεγγύης, της αντίστασης, της αυτοοργάνωσης και της αντίδρασης, που παρουσιάζονται άμεσα ή έμμεσα στο έργο, αφορούν τους ενηλίκους του μέλλοντος και τους δίνει εφόδια για μια πιο ανοιχτή σκέψη.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤ(ΡΙ)ΕΣ